Verhalen uit de Haagweg

Bunny Soeters

Bunny Soeters heeft in meer dan 20 jaar verschillende ateliers in het pand Haagweg4 gehad. Tegenwoordig heeft ze een bescheiden atelier op de eerste etage. Hier schildert zij voornamelijk portretten, waarbij de gelijkenis vaak treffend, maar niet altijd even flatterend is. Ze houdt ervan te kijken naar mensen in hun dagelijkse omgeving en daar een eigen verhaal bij te maken. Een portret hoeft ook niet lijken, vindt ze, want dat is niet het doel. Door goed naar een gezicht te kijken, schrijft haar kwast als vanzelf wat ze ziet. Hierbij werkt ze van onder naar boven, beginnend bij de mond, dan de neus en de ogen als laatste. Veel van haar portretten zijn in zwart/wit. Door te experimenteren heeft Soeters een eigen recept ontwikkeld van water, Oost-Indische inkt en behangerslijm, dat zorgt voor onverwachte structuren. "Je krijgt een kado", vertelt Bunny, "want je hebt geen invloed op hoe het pigment opdroogt".

Bunny Soeters is geboren in Middelburg en heeft een Amerikaanse moeder en een Nederlandse vader. Toen Duitsland in 1939 Polen binnenviel, stuurde haar grootvader een telegram met de opdracht "onmiddellijk Europa te verlaten en naar de Verenigde Staten te komen". Samen met haar moeder stapte Soeters op een vrachtschip en kwam 6 dagen later in New York aan. Op de lagere school maakte ze veel affiches en ontdekte zo haar talent voor tekenen en schilderen. In '49 keerde zij terug naar Nederland, trouwde en kreeg 3 kinderen in Wassenaar. Na het overlijden van haar man ging ze naast haar werk weer actief schilderen. Voornamelijk portretten van honden en katten, totdat haar buurman zei: "..dan kan je ook mijn dochter wel een keer schilderen". Met haar goede vriend Paul Citroen maakte ze lange wandelingen. Hij leerde haar echt te kijken, waardoor ze de eigenzinnige stijl ontwikkelde die zo kenmerkend voor haar is.

In de jaren '80 verhuisde Bunny Soeters naar Leiden, naar een oud poorthuis bij een hofje. Het huis is gebouwd in 1656 en in originele staat. De stenen vloer in de hal, de robuuste houten trap naar boven en de kleine glas in lood ramen die omlijst worden door zware balken, geven je het idee alsof de tijd heeft stilgestaan. En hoewel Soeters het toonbeeld is van een moderne vrouw, heeft zij bewust zo min mogelijk moderne apparatuur in huis. Geen wasmachine, televisie, computer of mobiele telefoon. Dus ook geen e-mail, Facebook of Whatsapp. Bunny Soeters krijgt heel veel post. Tot haar grote plezier ontvangt ze regelmatig handgeschreven brieven.

Mocht je contact met haar willen opnemen, dan kan dat dus schriftelijk en het liefst op een mooie kaart. Die kun je onder de deur van haar atelier schuiven als ze er niet is. Eigenlijk heel simpel.

Wie meer wil zien van het werk van Bunny Soeters kan zich verheugen op de solo expositie in Ars Aemula Natura in 2018.